Most Grunwaldzki.

Most Grunwaldzki we Wrocławiu – most wiszący przez rzekę Odrę o konstrukcji stalowej, nitowanej; elementy nośne wsparte są na pylonach murowanych z cegły klinkierowej i oblicowanych granitem, o wysokości około 20 m. Most zaprojektowano w ramach budowy nowej trasy (obecnego pl. Grunwaldzkiego) stanowiącej połączenie między centrum miasta a osiedlami i instytucjami wschodniego Wrocławia. W listopadzie 1904 roku ogłoszony został konkurs na projekt nowego mostu, który wówczas nazywany był Kaiser-Friedrich-Brücke[a]. Wpłynęło 39 projektów, spośród których komisja konkursowa do dalszego etapu zakwalifikowała 14. Nagrodzono ostatecznie cztery projekty (nagrody wynosiły 2000, 1500, 1000 i 500 marek), a dwa wyróżniono. Zwyciężył projekt oznaczony godłem Gespannt („Naprężony”), który okazał się być opracowaniem architekta Martina Mayera i inż. Roberta Weyraucha. Ostatecznie zwycięski projekt został jeszcze nieco zmodyfikowany w czerwcu 1906, a następnie w kwietniu 1907 (projektantem architektury mostu był miejski radca budowlany Richard Plüddemann). W październiku 1907 projekt mostu (który przyjął docelową nazwę Kaiserbrücke[a]) został ostatecznie zatwierdzony przez magistrat i rozpoczęły się roboty. Wykonawcą była firma Beuchelt u. Co. z Zielonej Góry. Budowa trwała do jesieni 1909; przez wiosnę i lato 1910 prowadzone były prace wykończeniowe. We wrześniu przeprowadzone zostały próby obciążeniowe, z użyciem użyczonych przez spółki ESB i SSB 24 tramwajów (każdy ważył 12 ton) oraz wozów straży pożarnej. Po pomyślnym zakończeniu tych prób na dzień 10 października 1910 wyznaczono uroczyste otwarcie nowego mostu. Sam cesarz Wilhelm II na tej uroczystości się nie pojawił, bo choć planowano równoczesne otwarcie z jego udziałem Królewskiej Wyższej Szkoły Technicznej, to – wobec opóźnień powstałych przed jej oddaniem – zdecydowano się nie wstrzymywać przekazania do użytku tak bardzo oczekiwanego mostu. Cesarz ostatecznie przybył na otwarcie Szkoły w listopadzie i dopiero wtedy odwiedził most, i to symbolicznie tylko, bo jadąc przezeń dwukrotnie automobilem. Bilans inwestycji (wraz z wykonaniem dojazdów, bulwarów nadbrzeży itp. kosztujących 932 tys. marek) zamknął się kwotą 2,81 mln marek, do których trzeba dodać jeszcze niemal 800 tysięcy na wykup gruntów. Zużyto blisko 2 tysiące ton stali walcowanej, prawie 300 ton staliwa, ponad 4 tony ołowiu, niespełna półtorej tony miedzi, 2,4 tys. ton śląskiego granitu, ponad 7 tys. m³ betonu. Cały most ważył 2,3 tys. ton, miał długość 112,5 m nad korytem rzeki i szerokość 20 m (w tym jedenaście metrów jezdni). Długość pomostu mostu wynosi 112,5 m, jego szerokość 18 m, rozpiętość przęsła 114 m (a mierzona między osiami pylonów na przeciwnych brzegach – 126,6m). Pylony pierwotnie miały wysokość 25,54 m od gruntu, jednak w wyniku ich obniżenia w latach 1945–1947 współcześnie są niższe[20]. W odróżnieniu od szeregu innych mostów wiszących podest podtrzymują nie rozciągnięte łańcuchy czy liny, a stalowe taśmy, nitowane z krótszych odcinków blach. Początkowo nazywany był mostem Cesarskim (Kaiserbrücke), od 1919 r. mostem Wolności (Freiheitsbrücke), a po objęciu władzy przez A. Hitlera przywrócono pierwotną nazwę. 6 IX 1947 nadano mu nazwę mostu Grunwaldzkiego. Budowie i konstrukcji mostu poświęcono książkę wydaną w 1910 r. przez magistrat miejski oraz książkę Jana Biliszczuka i in. wydaną w 2010 r.

Most Grunwaldzki we Wrocławiu, otwarty w 1910 r. jako Cesarski (Kaiserbrücke), to wiszący most o konstrukcji stalowej, który przetrwał II wojnę światową mimo uszkodzeń. Przez lata zmieniał nazwy (Wolności, znów Cesarski), a obecną nosi od 1947 r.. Jest kluczowym, choć często zakorkowanym punktem komunikacyjnym. Most Grunwaldzki jest jednym z najbardziej ikonicznych miejsc we Wrocławiu, łączącym historię z nowoczesnością. Przy dużych temperaturach konstrukcja może się wydłużać i skracać nawet o kilka centymetrów. Dlatego słychać czasem charakterystyczne „stuknięcia” — to normalne. W latach 90. przeszedł gruntowną modernizację, bo jego stan był już poważnie zagrożony. Wymieniono wtedy m.in. elementy nośne i nawierzchnię. Legenda: Mówi się, że jeszcze w czasach, gdy Wrocław był niemieckim Breslau, przy budowie mostu pracował młody inżynier. Był ambitny i bardzo dumny z konstrukcji, którą współtworzył. Podobno spędzał na moście dnie i noce, dopracowując każdy szczegół. Most był dla niego czymś więcej niż projektem — traktował go jak swoje dzieło życia. Podczas jednej z nocnych kontroli miał spaść z konstrukcji do Odry. Jego ciała nigdy nie odnaleziono. Od tego czasu zaczęły krążyć plotki, że jego duch… nigdy nie opuścił mostu. Według legendy: nocą, zwłaszcza we mgle, można zobaczyć sylwetkę stojącą przy pylonach czasem słychać kroki, mimo że nikogo nie ma, zdarzają się relacje o „postaci”, która nagle znika Najczęściej widywany jest podobno w okolicach środka mostu.

Bardzo ładna konstrukcja. Warto przejść się tym mostem i zobaczyć widok miasta. Nam most skojarzył się z z mostem Brooklińskim ale w mini wydaniu. Wrocław ma wiele mostów ale ten jest naprawdę wyjątkowy. Polecamy udać się na balkony widokowe które znajdują się przed wejściem na most. Piękna panorama miasta, samego mostu i drugiego brzegu rzeki. Most posiada szerokie chodniki i pomimo dużego ruchu żadne poważne drgania nie były odczuwalne. Szczególnie polecamy wykonanie zdjęć z perspektywy środka rzeki w stronę starego miasta. Piękną panoramą Wrocławia (z wyjątkiem dymiącego kominu… ale tak musi już być).

Most Grunwaldzki jest bardzo charakterystycznym elementem infrastruktury Wrocławia widocznym często na pocztówkach i plakatach promujących miasto. W końcu udało mi się go zobaczyć na żywo i robi duże wrażenie. Polecam jako obowiązkowy punk dla planujących wycieczkę po tym pięknym historycznym mieście

To wspaniały, ładny most nad rzeką Odrą. Katedra we Wrocławiu jest stąd daleko, ale widać ją z mostu. Szczególnie przy zachodzie słońca przebywanie tutaj jest naprawdę przyjemne. Można zrobić bardzo ładne zdjęcia.

Most Grunwaldzki to jest to we Wroclawiu. Klimatyczny. Biegacze maja zaszczyt przegiegac nim podczas półmaratonu we Wroclawiu.