Hala Stulecia.

Hala Stulecia, od 1945 także Hala Ludowa – hala widowiskowo-sportowa we Wrocławiu, ekspresjonistyczna, wzniesiona w latach 1911–1913 według projektu Maxa Berga. W 2006 roku hala została uznana za obiekt światowego dziedzictwa UNESCO. Wpisana do rejestru zabytków w 1962 oraz ponownie w 1977, wraz z zespołem architektonicznym obejmującym m.in. Pawilon Czterech Kopuł, Pergolę i Iglicę. O wpisaniu Hali Stulecia na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO zdecydował nie tylko niezwykły projekt, ale także fakt, że budynek stał się symbolem kultury swojej epoki. Obecnie hala i jej okolice są bardzo licznie odwiedzane przez zwiedzających nie tylko ze względu na samą halę, ale także na bliskość Pergoli z Fontanną Multimedialną, Ogrodem Japońskim oraz zoo. W Hali Sportowej organizowane są ważne dla Wrocławia wydarzenia, takie jak Noc Muzeów czy 3-Majówka. Dodatkowo, Hala Stulecia prowadzi interaktywną wystawę – Visitor Centre, która przybliża historię tego miejsca. Budynek i jego otoczenie występuje w filmach i serialach, m.in. w filmie Igrzyska śmierci: Ballada ptaków i węży.

Absolutne arcydzieło architektury i obowiązkowy punkt na mapie Dolnego Śląska! Wizyta pod potężną kopułą UNESCO zawsze robi ogromne wrażenie, a akustyka podczas wydarzeń jest nie do podrobienia. To miejsce, gdzie historia modernizmu spotyka się z niesamowitą energią współczesnych koncertów. Sektory oferują świetną widoczność, a otoczenie Pergoli dodaje całości magii. 5/5! Opinia dla Restauracji Tarasowej: „Miejsce z niesamowitym klimatem i widokiem, które zasłużenie cieszy się uznaniem Michelin. Kuchnia to prawdziwa podróż po smakach dawnego Wrocławia – tatar i boczek to absolutny majstersztyk, który zachwyca teksturą i balansem smaków. Obsługa jest na najwyższym poziomie, a atmosfera lokalu sprzyja celebrowaniu posiłku. Jedynym minusem była kawa – niestety mętna i pozbawiona kremowej tekstury, co nieco odstawało od wysokiego standardu reszty menu. Mimo to, ze względu na jedzenie, zdecydowanie warto odwiedzić!

Bardzo duża hala wzniesiona przez Niemców ponad 100 lat temu. Jest miejsce wyjątkowe na mapie Polski punkt widowiskowy. Było to miejsce kręcenia różnych filmów na przykład Igrzyska śmierci: Ballada ptaków i węży. Hala otoczona jest placem parkiem oraz przy niej znajdują się fontanny które w trakcie mojego pobytu były remontowane i nie działały. Obok również znajduje się park japoński czy pawilon czterech kopuł zachwycający architekturą. Przed halą mieści się również bardzo wysoka iglica. Polecam również widok na halę od strony kładki nad pobliską ulicą. Hala znajduje się na polskiej liście UNESCO.

Szybkie zwiedzanie samej hali z poziomu trybun. Reszta wystawy zza recepcją ciekawsza, interaktywna i googlami VR tylko 5 stanowisk. Dojazd tramwajem "pod bramę". Fontanna działa o pełnej godzinie jako pokaz. My trafiliśmy na dwóch dźwiękowców którzy gadali podczas prezentacji o 15. Denerwujące bardzo kiedy muzyka gra a oni gadają raz, dwa trzy przez pół utworu. Powinna być wygłodzona strefa która o pełnej godzinie jest zamykana i można swobodnie nagrać całą fontannę a tak to ludzie łażą jak nawiedzeni i stają w kadrze.

Dziś mieliśmy okazję zwiedzić Halę z przesympatyczną panią Olą, która w ramach Lata na Pergoli oprowadziła nas po obiekcie i tarasie widokowym. Miejsce niezwykłe! Kocham Wrocław i jestem dumna z takich miejsc jak to. Dziękujemy za możliwość zwiedzenia!

Polecam spacer po Hali Stulecia z Panią Olą w ramach cyklu: Opowieści spod kopuły. Bardzo dużo ciekawostek na temat historii obiektu i czas spędzony w miłej atmosferze.