W dawnej zajezdni autobusowej we Wrocławiu działa Centrum Historii Zajezdnia, które opowiada o powojennych losach miasta, Dolnego Śląska oraz Ziem Zachodnich i Północnych. To miejsce związane także ze strajkami z 1980 roku i narodzinami wrocławskiej „Solidarności”.
Sercem Centrum jest scenograficzna wystawa „Wrocław 1945–2016”. Zwiedzanie prowadzi przez fragmenty miasta z ulicą, dworcem, sklepem, kioskiem i czytelnią, a historię uzupełniają tysiące zdjęć, nagrania, materiały filmowe oraz oryginalne eksponaty. Ekspozycja jest interaktywna, ale najlepiej zarezerwować na nią około dwóch godzin, a przy spokojnym tempie nawet nieco więcej.
Do Zajezdni przychodzi się, żeby lepiej zrozumieć, jak po wojnie zmieniał się Wrocław i jak wyglądało życie ludzi w kolejnych dekadach. Na miejscu organizowane są także wystawy czasowe, oprowadzania, lekcje muzealne i warsztaty dla szkół, dzieci, młodzieży oraz dorosłych. Odbywają się tu koncerty, pokazy filmowe, debaty i wydarzenia rodzinne, a grupy mogą połączyć zwiedzanie z przejazdem zabytkowym Jelczem 043, popularnym „Ogórkiem”.
Wystawa nie ma ograniczeń wiekowych, choć dzieci poniżej 12 lat zwiedzają pod opieką dorosłych. Centrum jest przygotowane na wizyty osób z niepełnosprawnościami, po wcześniejszym zgłoszeniu można też wypożyczyć wózek lub składane krzesełko. Trzeba liczyć się z tym, że część napisów jest niewielka, a układ ekspozycji nie zawsze prowadzi intuicyjnie. Mimo to autentyczna przestrzeń dawnej zajezdni i opowieść zbudowana z konkretnych ludzkich historii sprawiają, że nie jest to muzeum do przejścia w kwadrans.
